تو به من عشق ببخشیدی و من

من از این شعر نفس بستاندم

لای این رد و بدل کردن آثار حیات

گاهگاهی خفگی گشته نصیبم اما

نزدم دم که دمی

شعله ورتر ز کنون نشود آتش این عشق و یا

نکند خاکستر قلب پر دغدغه ی عاشق تو

تو بیا نبض پر از راز مرا با نگاهت بشمار

بین هر وقفه سکوتی سنگین

سخن از فریادی است که تو را می خواند

و تو را می خواهد

                               جز جلوگیری از تجلی عشق

وقتی که عشق می ورزیم

نیازی نیست تا دریابیم

که در برون چه می گذرد

چرا که در عوض همه چیزی در اندرون ماست

که اتفاق می افتد...

لحظه ایی که برون می زنیم به جست و جوی عشق

او به جست و جوی ما برون می زند

و ما را نجات می بخشد...

                                      <پائلو کوئیلو>

تا تو را درک کنم

همیشه در کنار توام

تا همراه تو بخندم

همیشه در کنار توام

تا با تو گریه کنم

همیشه در کنار توام

تا با تو حرف بزنم

همیشه در کنار توام

تا همراه تو فکر کنم

گر چه شاید

همیشه همراه هم نباشیم

خواهش میکنم بدان

که همیشه

در کنار توام

تا عاشق تو باشم

<سوزان پولیس شواتز>

نشسته ام خموش در کنج اتاق،        خموش در کنار پنجره

می نگرم به غبار،نفرت و دشمن        در آن سوی پنجره

می اندیشم به پاکی،عشق ودوست      در فراسوی پنجره

می پروانم در رؤیایم پاکی و سادگی را

                                        برای زندگی ساده

                                        برای عشقی ساده

شاید که در من پرورش یابند

آه، چه خوشبختم آن روز

افسوس  کاری نمی توان کرد

در آن قلبهای فرسوده  و غبارآلود

غباری است پیرامونشان

کینه ای است درونشان

کینه ای از دیروزشان

             از امروزشان

آه،          چه قلبهایی

قلبهایی که سهل تر از برگ درختان پاییز

از یک نسیم بر زمین افتند

کجایند آن قلبهایی که،

با تندباد و طوفان زندگی هنوزپابرجایند

        افسوس که نیستند،

در دنیایی پولادین،    که گاه در دلها  اثر کرده

چه انتظار می رود،   که نباشدپرنده ای در قفس

در این دنیا،

کجاست آزادی

کجاست آن عشق راستین

کجاست آن پیوندهای ناگسستنی

که حال به جای آن پیوندها

قلبها سخت و ناگسستنی است

افسوس  کاری نمی توان کرد

                            از این سوی پنجره

حلّال،  آن سوی پنجره است 

  بادی وزید و پنجره بسته شد ،    همراه آن روزنة امید دلم هم.

افسوس که،

افسوس که

کسی نیست به فریاد خموش دلهای عاشقان گوش کند

افسوس که...

 افسوس که...

                   و هزاران افسوس دیگر

به آن امید که در دلها

جایی نماند برای گفتن افسوس ها.

                                                                 سمیرا  ۱۳۸۲

زهر هجری کشیده ام که مپرس

گشته ام در جهان و آخرکار

دلبری برگزیده ام که مپرس

آن چنان در هوای خاک درش

می رود آب دیده ام که مپرس

من به گوش خود از دهانش دوش

سخنانی شنیده ام که مپرس

بی تو در کلبه ی گدایی خویش

رنج هایی کشیده ام که مپرس

                                        <حافظ>

 بدان خاطر که کسي به عشق ما نسوخت

ما تنهاييم

 چرا که هرگز کسي ما را به جانب خود نخواند

                                                                   <شاملو>

 قسمی است که قلبت رادر آن نهادم

که با تپشش قلبم به لرزه افتاد

و با به لرزه در آمدنش

جانی دوباره گرفتم

قلب تو

قسمی است که وجودم، عشقم،و محبتم را نسبت به تو

در آن نهادم تا همیشه در تپش باشد

و از تیک تاک نیفتد

قلب ما

قسمی است واحد جدا از دنیا

قلب ما ساعتی است بی همتا

که نیرویش عشق

 تیک و روح آن  تو

و تاک و وجود آن  من

<سمیرا>

تا تن کاغذ من جا دارد

با تو از حادثه ها خواهم گفت

گریه  این گریه اگر بگذارد

با تو از روز ازل خواهم گفت

فتح معراج ازل کافی نیست

با تو از اوج غزل خواهم گفت

می نویسم همه هق هق تنهایی را

تا تو از هیچ به آرامش دریا برسی

تا تو در همهمه همراه سکوتم باشی

به حریم خلوت عشق  تو تنها برسی

می نوسم   می نویسم از تو

تا تن کاغذ من جا دارد

می نویسم همه با تو نبودن ها را

تا تو از خواب مرا به با تو بودن ببری

تا تو تکیه گاه امن خستگی ها باشی

تا مرا باز به دیدار خود من ببری

                                              <شهریار قنبری>

آه 

من زنم

زنی که دلش

در هوای تو می زند پر و بال

دوستت دارم ای خیال لطیف

دوستت دارم ای امید محال

     <فروغ>

گاه انسان باید در سختی باشد

                            تا به دیگری دست یاری دهد

گاه انسان بایدبا بخت بد رو به رو شود

                              تا هدفش را بهتر بشناسد

گاه به طوفان نیاز است

                               تا او قدر آرامش بداند

گاه باید به او آسیب رسد

                                تا با احساس تر شود

گاه باید در شک و تردید باشد

                                تا به دیگری اطمینان کند

گاه باید در گوشه ایی تنها بماند

                               تا واقعیت وجود خود را بشناسد

گاه باید از شیفتگی رها شود

                                 تا به آگاهی برسد

گاه باید کاملا بی احساس باشد

                                  تا بتواند همه چیز را حس کند

گاه باید در اوج شور واحساس بود

                                   تا به قلب او راه یافت

و او به روی عشق در بگشاید

چه بسیار از اینها را پشت سر گذاشته ام

و می دانم

نه تنها آماده عاشق تو شدن هستم

بلکه عاشق تو هستم

                                      <سوزان پولیس شوتز>

برای همیشه خواهدبود

و یا اینکه هرگز عاشق نخواهم شد

در دنیایی سرکش

                           مانند این

عشق پایان میپذیرد پیش از آغازش

                            و بارها

مهتاب بوسه می زند

و اینگونه به نظر می رسد گرمای خورشید را به سرما بدل میکند

هنگامی که دل می سپارم

به طور کامل خواهم سپرد

ویا هرگز دل نخواهم داد

و لحظه ایی که احساس میکنم تو نیز اینگونه احساس میکنی

هنگامی است که عاشق تو می شوم

و من این جا

در این فکر

که تا چه حد دوستت دارم

در این فکر

که تا چه حد برایم ارزش داری

در این فکر

که تا چه حد دلتنگ تو ام

تو آن جایی

و من اینجا

در این فکر

که تا چه حد در اشتیاق بار دیگر

در کنار تو بودنم

در این فکر

که چگونه بیش از همیشه

قدر آن زمان

که در کنار هم خواهیم بود را

خواهم دانست

                                <سوزان پولیس شواتز>

به من عشقی بی هوس

تنهایی در انبوه جمعیت

و دوست داشتن بدون آنکه

دوست بداند را

روزی کن

     <دکتر شریعتی>

به هر آنکه دوست می داری

بیاموز که عشق

از زندگی کردن برتر است

و به آنان که دوست می داری

بچشان که دوست داشتن

از عشق هم برتر است

                                        <   دکتر شریعتی>

رویایی باشد

در دست.

بگذار هر روز

عشقی باشد

در دل.

بگذار هر روز

دلیلی باشد

برای زندگی.

میخواهم نوازشی باشم که هر شب بدان نیاز داری

میخواهم خیال تو باشم

و حقیقت تو باشم

و همه جیز بین ما بماند

از تو میخواهم نیازمندم باشی

همچو هوایی که تنفس میکنی

میخواهم مرا احساس کنی

در هر چیزی

میخواهم مرا ببینی

آنگونه که من به تو نیاز دارم

میخواهم چشمانی باشم که با تعمق به وجود تو مینگرد

میخواهم آنگونه که می خواهم دوستم بداری

میخواهم ژرف ترین بوسه تو باشم

و پاسخی به تمام آرزوهایت

              و تمام نیازهایت

چرا که تو را بیش از آنچه میدانی دوست دارم

و نیازمند آنم که در ژرفای قلبت جای گیرم

و نیازمند آنم که هرگز مگذاری بروم

تنها می خواهم در کنار تو باشم

<سلندیون>

                      که در کوهساران با تو گام بر میدارد

بگذار آن باشم

                      که در کنار تو گل می چیند

بگذار آن باشم

                         که از ژرفای احساسات خود به او می گویی

بگذار آن باشم

                          که رازهایت را به او می گویی

بگذار آن باشم

                         که در غم به سوی او می روی

بگذار آن باشم

                          که در شادی همراه او می خندی

بگذار آن باشم

                               که تو

عاشقش هستی

                                   <سوزان پولیتس شوتز>

وقتی که دیگر نبود

من به بودنش نیازمند شدم

وقتی که دیگر رفت

من در انتظار آمدنش نشستم

وقتی که دیگر نمیتوانست مرا دوست بدارد

من او را دوست داشتم

وقتی که او تمام کرد

من شروع کردم

وقتی که اوتمام شد

من آغاز شدم

و چه سخت است تنها متولد شدن

                                    مثل تنها زندگی کردن

                                     مثل تنها مردن

                                                                   <شریعتی>